Szanowni Państwo, uprzejmie informujemy, że w dniu 22.11.2019 Placówka będzie czynna do godziny 15.00

Ból kręgosłupa lędźwiowego

ból kręgosłupa lędźwiowego (krzyża)Ból krzyża to powszechne, popularne określenie bólu kręgosłupa lędźwiowego. Ból kręgosłupa lędźwiowego definiowany jest jako ból odczuwany na obszarze pleców między 12 żebrem a dolnymi fałdami pośladkowymi, z towarzyszącym bólem kończyn dolnych lub bez takiego bólu. Z uwagi na czas trwania można wyróżnić ostry ból kręgosłupa lędźwiowego trwający do 6 tygodni, podostry od 6 tygodni do 6 miesięcy i przewlekły trwający powyżej 6 miesięcy.

Ból krzyża jest złożonym zespołem bólowym. Uchwytna, somatyczna przyczyna bólu jak: uraz, zakażenie, ucisk na korzeń nerwowy, zapalenie udaje się ustalić u około 10 przypadków. Pozostałe 90% cierpi na niespecyficzny ból krzyża. Zespół bólowy określony jako niespecyficzny, przewlekły ból krzyża stanowi złożony proces biopsychospołeczny. W bardzo wielu przypadkach czynniki psychologiczne i warunki społeczne wpływają na natężenie bólu krzyża i przebieg kliniczny. Czynniki ryzyka bólu krzyża mogą mieć charakter osobniczy jak wiek, otyłość, sprawność fizyczna. Mogą mieć też podłoże psychologiczne jak: lęk, stres, depresja albo też społeczne jak: rodzaj pracy, narażenie zawodowe, warunki pracy.

Ból kręgosłupa lędźwiowego może wiązać się za zmianami degeneracyjnym krążka kręgowego. Są one określane jako dyskopatie. Zmiany zwyrodnieniowe w dyskopatii powodują uszkodzenie pierścienia włóknistego i destrukcję jądra miażdżystego w krążku kręgowym. Dyskopatia powodować może wystąpienie przepukliny jądra miażdżystego powodującej nacisk na korzeń nerwowy i charakterystyczny ból promieniujący wzdłuż unerwienia nerwu kulszowego określany jako rwa kulszowa. Rozpoznanie bólu kręgosłupa lędźwiowego opiera się na wywiadzie i badaniu fizykalnym. Badania obrazowe mają znaczenie pomocnicze. Nie ma znaczącej korelacji między zmianami patologicznymi wykrytymi w RTG, CT czy MRI a niespecyficznymi bólami kręgosłupa lędźwiowego.

Leczenie bólu krzyża w oparciu o dowody naukowe opierać się powinno na zintegrowanym, interdyscyplinarnym programie terapeutycznym. Wrocław oferuje pomoc dla pacjentów potrzebujących takiego programu (Analgomed). Program terapeutyczny obejmuje: edukację, fizjoterapię, psychoterapię leczenie farmakologiczne, farmakoterapię, metody neuromodulacyjne, techniki inwazyjne i leczenie chirurgiczne.

Edukacja i informacja posiadają znaczenie podstawowe. Bardzo często pacjent nie jest zorientowany co do istoty swojego bólu: obawia się leków, unika aktywności, boi się zabiegów inwazyjnych, nie jest skłonny do modyfikacji swojego trybu życia. Fizjoterapia w szerokim pojęciu jest bardzo istotnym elementem leczenia przewlekłych bólów krzyża. Bardzo ważne jest regularne stosowanie ćwiczeń fizycznych. Psychoterapia obejmująca poznawczo-behawioralne może być dużą pomocą w przewlekłym bólu krzyża, pozwalając pacjentowi radzić sobie z bólem.

Leczenie farmakologiczne powinno być kompleksowe i obejmować różne grupy leków. U wybranych pacjentów korzystne wyniki lecenia bólu krzyża stosując analgetyki opioidowe ale ustalenie wskazań do takiego rodzaju leczenia i jego dalsze kontrolowanie powinno się odbywać w specjalistycznym ośrodku leczenia bólu. U wielu pacjentów z bólem kręgosłupa lędźwiowego stosowane są metody inwazyjne takie jak blokady nerwów, kriolezja i termolezja. Stosowana jest także akupunktura i inne techniki neuromodulacyjne.

Wykonanie zabiegów chirurgicznych w bólu krzyża należy rozważyć bardzo starannie i ostrożnie. Jest to postępowanie konieczne w pewnych postaciach ostrego bólu krzyża oraz przy braku skuteczności leczenia zachowawczego. Należy jednak brać pod uwagę możliwość rozwinięcia się zespołu bólowego po nieskutecznej operacji, bardzo uciążliwego i trudnego do leczenia.