Ból pleców

Ból pleców jest najczęstszym rodzajem bólu mięśniowo-szkieletowego. Szacuje się, że ponad 80% populacji doświadcza co najmniej raz w życiu bólu pleców. Ból pleców to określenie ogólne odnoszące się do bólu kręgosłupa. Ból pleców rozwijać się może na trzech odcinkach kręgosłupa: szyjnym, piersiowym i lędźwiowym. Najczęstszy jest ból kręgosłupa lędźwiowego czyli ból krzyża. Następnym co do częstości jest ból kręgosłupa piersiowego a najmniej częste są bóle kręgosłupa w odcinku piersiowym.

Ból pleców wymaga starannej oceny przebiegu dolegliwości. Ocena ta musi dotyczyć potwierdzenia lub wykluczenia czynników ryzyka czyli tak zwanych objawów alarmowych (angielskie „red flag”). Stwierdzenie jednego z tych objawów wymaga szybkiego wdrożenia specjalistycznej diagnostyki i leczenia, w tym leczenia zabiegowego.

Objawy alarmowe w bólu pleców to:

  1. Możliwe złamania

– Niedawny, poważny uraz w wywiadzie.

– Niewielki uraz u pacjentów w podeszłym wieku, z osteoporozą.

b. Możliwy guz.

– Przebyta lub leczona choroba nowotworowa.

– Nieoczekiwana utrata masy ciała.

c. Możliwe zakażenie.

– Gorączka, dreszcze

– Pogorszenie ogólnego samopoczucia, dezorientacja, osłabienie.

– Immunosupresja, długotrwała sterydoterapia.

d. Nagłe objawy neurologiczne.

– Utrata czucia w okolicy krocza lub w kończynach dolnych.

– Nagła wiotkość zwieraczy odbytu.

– Nagłe zaburzenia funkcji pęcherza moczowego.

– Znaczne osłabienie siły mięśniowej w kończynach dolnych.

Czynniki ryzyka powinny zostać wykluczone przed postawieniem rozpoznania niespecyficznego bólu pleców.